Julius Reichel
Winner takes all
- Fechas
- 15/10 – 14/11/2021
- Lugar
- DOT. Galería
- Artistas
- Julius Reichel

Julius Reichel - Winner takes all. Nightflyer. The wind is blowing. Winner. Runner. Flex. Bratislava explorer. Cash.
Curadora de la exposición: Janka Babušiaková
Inauguración: 14. 10. 2021
Duración de la exposición: 15. 10. - 14. 11. 2021
———
Los eventos y la galería funcionan en régimen OTP.
El espectro de enfoques artísticos de Julius Reichel es rico, interconectado y, en cierta medida, también intrincado, al igual que su camino hacia el arte. Sus inicios se vinculan con la escena del graffiti, una suerte de espacio fronterizo entre el arte y la acción adrenalínica.
No consideraba importante el espacio cerrado e indeterminado del cubo blanco de la galería, y creaba y situaba con naturalidad sus primeras obras o intervenciones artísticas en cualquier lugar. Esa «irreverencia» le quedó incluso después de entrar en ese espacio con su obra: desea transformarlos, llenarlos, crear una situación.
Por eso divide también la amplia sala de la galería dot mediante una especie de pasillos improvisados (¿o obstáculos?), casi invisibles y, sin embargo, limitantes. Moderan el movimiento de los visitantes por el espacio y solo les permiten acercarse a las obras tanto como su autor ha delimitado. Son una línea que interviene sin cesar en el campo visual del espectador: no impiden la vista ni la completan, simplemente están ahí y es imposible librarse de ellas.
Este juego ligeramente frustrante recuerda, en cierto modo, a la invasión constante de información en nuestro espacio mental, online u offline, en forma de anuncios, notificaciones, sonidos, ventanas emergentes y vallas publicitarias. Nuestra atención se fragmenta en tantos flujos que resulta prácticamente imposible seguir una sola imagen coherente.
Precisamente eso se refleja también en las pinturas de Julius Reichel. Concibe la información en un plano cuantitativo, no cualitativo. No la clasifica por contenido ni determina cuáles son correctas y cuáles no; no trata de atenuar su flujo al modo de las tendencias del detox de datos minimalista.
Al contrario: se sumerge en ella y proyecta la saturación en un entramado de signos diversos, expresiones de moda e impulsos de la cultura pop, digitales o informativos. En origen tenían poco en común, pero de su combinación surge una información nueva y compleja que, en su multiplicidad, nos alcanza en otro nivel. Por eso en sus pinturas aparece a menudo una cabeza que alude a la saturación de la mente o a su sobrecarga.
Así señala, en gran medida, tanto la ausencia de jerarquía de la información como su influencia en nuestra forma de pensar.
Por su planitud y su linealidad, sus cuadros se asemejan a obras gráficas; sin embargo, al superponer sedimentos de contenido adquieren una superficie estructurada. En esa estructura se advierte una suerte de ritmo que se convierte con toda naturalidad en la alternancia de planos lisos y convexos, de fondo y signos, de modo similar al sistema binario de unos y ceros.
De forma muy similar recurre también al trabajo con textil reciclado, que corta en tiras y superpone trenzándolo o frunciéndolo, y crea así bloques de estructuras y contenidos nuevamente modificados. No remata ni estetiza nada, de modo que es posible identificar partes de la ropa y ver entre ellas restos de etiquetas u otros componentes habituales del textil de producción masiva.
Este reconocimiento del origen, el uso de residuos o lastre en el que, sin embellecer, encuentra una poética propia, se refleja también en el título de la exposición: casi una pequeña forma literaria hecha de expresiones y frases banales que, pese a la posible confusión inicial del espectador, lo preparan de verdad para lo que encontrará en la exposición.
Jana Babušiaková
——
Jak sama sebe vidím. Zcela jasně, jsem Romeo i Julie. Světlo tma . A podobné keci . Narozeniny sem oslavil, už 40 . Takže jsem starej . Kazdou minutu starší. Každou sekundu starší. Stárnutí. Starnu. Starnete . Narozenej už v 81 roce , 20 století. V českém příhraniční. Pohraničí inspiruje do dnes . Periferie a Pohraničí. Evropa na periferii pohraničí. E 55 a 90 léta. Periferie sluneční soustavy . Zázrak. Maluju.
Dělám objekty. Prostorové instalace . Intervence . Insolvence. Performance. Situace . Strukturované Cokoliv . Mam na to patent. Nikdy, nic a zároveň všechno , Workoholik . Proč, kdo kdy . Malovat obrazy sem začal v 28 roce života. Před tím sem maloval na cokoliv . Kdeco , kdekoliv a kdykoliv . Ale i to jsem začal dělat kolem 21 roku života. Proč nevím. Asi ziju v pomalejším čase. Anebo my věci dyl trvaj .
Kdo ví ať poví . Hm hm hm hmmm . Zpátky do reality. Do teď mě to úplně sezralo. Jak to malovat. Jak to namalovat. Zázrak 2 . Ze mě to furt este baví. Až nebude du do důchodu. Cash. Úplně sem se zatím nevysipal . Historiografie. Grafitii.
Roky jako roky, sem se živil jako profesionální zberac ovoce. Anglie, Itálie. Cokoliv. Nastoupil sem v 28 letech na akademii výtvarných umění v Praze. Dále jen AVU. Do ateliéru Milana Knížaka . Nic méně po roce mě vyhodil. Pro autismus a nedostatek talentu. Tak sem se pak chvíli potloukal, a maloval kdeco a zbiral kdeco . A po té nastoupil na vysokou školu umelecko průmyslovou. Dále UMPRUM.
Do ateliéru Jirky Davida v 29 letech . A tu sem s vypětím všech sil dostudoval . Pekelná muka . Dostudoval sem . Zazrak 3 . Výstřel z praku. Klasicky sem netrefil . Polohotova' cesta. Spasena pastvina . Začátek velkého větru. Ulice ve stínu. Památka. Založil sem 2 umělecké uskupení. A to Duck rabit industry , Black hole generation.
Ani jedno s nich nefungovalo a následně nepřežilo. Asi sme byly málo ambiciozne přehrání. Sám sebe momentálně nejvice vnímám jako malíře , nedělního pabitele, stopare po světě, možností a příležitostí které svet zavesneho obrazu nabízí. Rok 2021 . Momentálně se soustředím na stylizovanou figurativnost . Která je v zásadě v tavicim kotli přestavěna na jednoduchý memovi konstrukt .
Inspirovaný stejně tak egyptskýmy hierogliv tak mayskym písmem, marsem a potápěním Titaniku. Fascinace B52 . Tak představami jak asi vypadají duše mrtvých. Jak vypadá Mír . Cele to je premalovane . Touha po zázračném. Zazrak Věříte na zázraky . Zázrak je my v patách s vyváženým nožem. Malba je spletenec víry a rozkoše. Malba je čistá hrůza. Malba neexistuje . Kopec . Příležitost. Sugestivní regrese .
Touha po zazracnem 2. Prázdná židle. Zatvrzelost . Fikce. Fiktivní strikce. Vlastní představi o příběhu. Symbolizmus. Broskvovi květ . Je to dost zvláštní to co sem spatřil. Na okamžik odhaleny závoj. Prcham. Skutečná hrůza. Tajemství. Násilím otevřené oči. Imaginace. Náhoda zamotane nitě . Zdroj . Nadosah neznáma. Vesmír. Zvuk. Klid potloukani bez cíle. Magnet . Nevidím důvod. Jsem zotrocen. Ztuhly vzduch .
Nezdravi zápach, čistá radost .
Malba je melodramaticka soucast mě . Má touha po dobrodružství . Nic min . Nic víc. Strach z neúspěchu. Strach z neznámá. Strach sám že sebe. Strach ze stárnutí. Strach z lidskosti. Strach . Malba . Dělník . Záhyby na cestě. Opuštěný dům.
Julius Reichel
Catálogo de obras